| Oorspronkelijke titel |
|
Iolanthe or The Peer and the Peri |
| Nederlandse titel |
|
Iolanthe of Het Hogerhuis in Hoger Sferen |
| Componist |
|
Arthur Sullivan (1842 - 1900) |
| Tekstdichter |
|
William Gilbert (1836 - 1911) |
| Vertaling |
|
Gerard Knoppers |
| Genre |
|
Light opera in twee bedrijven. |
| Première |
|
25 november 1882, Savoy Theatre, Londen |
| Tijd van handeling |
|
Tussen 1700 en 1882. |
| Plaats van handeling |
|
Eerste bedrijf: een Arcadisch landschap.
Tweede bedrijf: binnenplaats van de parlementsgebouwen in Londen. |
| Belangrijkste rollen |
|
| Opperrechter |
komische tenor |
| Lord Mountararat |
bariton |
| Lord Tolloller |
tenor |
| Strephon |
bariton |
| Soldaat Willis |
bas/bariton |
| De feeënkoningin |
alt |
| Iolanthe |
sopraan |
| Phyllis |
sopraan |
|
| Kooraandeel |
|
Veel koor. |
| Orkestbezetting |
|
2 fluit, 1 hobo, 2 klarinet, 1 fagot, 2
hoorn, 2 trompet, 2 trombone, pauken en slagwerk, strijkers. |
| Bijzondere eisen |
|
Geen. |
| Partituur en
orkestmateriaal |
|
Leverbaar. |
| Moeilijkheidsgraad |
|
Niet moeilijk. |
| Duur |
|
Twee bedrijven, totale duur: ongeveer 2½
uur. |
| Muziek |
|
In het oeuvre van Gilbert en Sullivan neemt Iolanthe een
bijzondere plaats in, door de hoge mate van verfijning die de componist
heeft bereikt; de muziek heeft enerzijds de Mendelssohniaanse lichtheid en
betovering die bij een feeërie past, anderzijds de pomp-and-circumstance die
men verwacht bij een parodie op het Engelse Hogerhuis. Ook tekstschrijver
Gilbert is zeer op dreef in deze merkwaardige combinatie van politieke
satire en absurde premissen. |
| Verhaal |
|
Strephon is de zoon van de Opperrechter en de
fee Iolanthe. Hij is verliefd op de herderin Phyllis die onder voogdij van
het Hooggerechtshof staat. Door zijn afkomst is Strephon half mens, half
fee, hetgeen tot vele complicaties leidt. Verder zijn op Phyllis nog drie
heren verliefd: twee leden van het Hogerhuis (Lord Tolloller en Lord
Mountararat) en de Opperrechter zelf. Er volgen de dolste verwikkelingen.
De feeënkoningin betovert de leden van het Hogerhuis en wordt zelf verliefd op een soldaat. Phyllis betrapt Strephon op
een rendez-vous met een jongedame. Als hij uitlegt dat het zijn moeder is,
verklaart zij hem voor leugenaar, want zo jong kan zijn moeder niet zijn;
zij weet niet dat feeën nooit ouder worden. Maar aan het slot, na allerlei
juridische spitsvondigheden, komt alles goed: alle Hogerhuisleden veranderen
in feeën en iedereen trouwt met iedereen. |
| Kostumering |
|
Heren:
Hogerhuisleden, dames: feeën. |
| Opmerking |
|
Het stuk is
een en al absurditeit en satire. Men behoeft niet terug te schrikken voor
een koor van dames (van verschillende leeftijden) die feeën moeten
voorstellen. Lange en korte feeën, magere en gevulde, het draagt alleen maar
bij aan de humor van deze hilarische operette, waarin tekstschrijver en
componist zeer op dreef zijn. |