|







| |

| Oorspronkelijke titel |
|
La Vie Parisienne |
| Nederlandse titel |
|
Het Parijse
leven |
| Componist |
|
Jacques Offenbach (1819 - 1880) |
| Tekstdichter |
|
Henri Meilhac en Ludovic Halévy |
| Vertaling |
|
Joop C.G. Fransen |
| Genre |
|
Komische opera (opéra-bouffe) in vijf
bedrijven. |
| Première |
|
31 oktober 1866, Théâtre du Palais Royal,
Parijs |
| Tijd van handeling |
|
Tweede helft negentiende eeuw. |
| Plaats van handeling |
|
- Stationshal, Gare de l'Ouest, Parijs
- Ten huize van Raoul de Gardefeu
- Ten huize van Madame de Folle-Verdure
- Ten huize van Raoul de Gardefeu
- In een restaurant.
|
| Belangrijkste rollen |
|
| Van Gondremarck |
bariton |
| Een Braziliaanse miljardair |
tenor |
| Frick |
tenor |
| Prosper |
tenor |
| Bobby de Bobinet |
tenor of bariton |
| Raoul de Gardefeu |
tenor |
| Urbain |
bas |
| Kirsten van Gondremarck |
sopraan |
| Gabrielle |
sopraan |
| Métella |
mezzosopraan |
| Pauline |
(mezzo)sopraan |
|
| Kooraandeel |
|
Veel koor. |
| Orkestbezetting |
|
2 fluit, 1 hobo, 2 klarinet, 1 fagot, 2
hoorn, 2 trompet, 1 trombone, pauken en slagwerk, harp, strijkers. |
| Bijzondere eisen |
|
Vier
verschillende decors. Maar tegenwoordig kan men met zetstukken en belichting
ook veel suggereren. |
| Partituur en orkestmateriaal |
|
Leverbaar. |
| Moeilijkheidsgraad |
|
Als men maar
spelers heeft die kunnen acteren is het stuk helemaal niet moeilijk,
en succes verzekerd. |
| Duur |
|
Vijf bedrijven, totale duur: ongeveer 2½
uur. |
| Muziek |
|
La Vie
Parisienne is een echt acteursstuk, een toneelstuk met (veel) muziek. Voor
de hoofdrollen zijn natuurlijk echte zangers vereist, maar de meeste rollen
kunnen worden bezet met acteurs die ook zingen kunnen. Het stuk bevat zeer
veel coupletten (Bobinet, Gabrielle, Baron, Urbain, Frick etc.), enkele
aanstekelijke duetten (o.a. van de handschoenennaaister en de schoenmaker),
hilarische ensembles (o.a. "Admiraal, u heeft een grote scheur, in uw jas")
en grandioze finales (de eerste "aussi vite que possible", de tweede met
jodeleffecten, de derde, die rustig begint, steeds sneller wordt en eindigt
in een woeste cancan, en de sprankelende vijfde waarin de champagnekurken
knallen). Opmerkelijke solonummers zijn verder de weemoedige brief-aria van
Métella en het rondeau van de Zweedse barones die naar de Italiaanse opera
is geweest. |
| Verhaal |
|
Een Zweedse
baron en zijn jonge echtgenote bezoeken Parijs. Zij vallen in handen van een
Parijse jonker, Raoul de Gardefeu, die zich voordoet als gids. Zijn
maîtresse, Métella, heeft hem namelijk bedrogen en hij besluit nu zijn geluk
bij de dames van adel te beproeven. De barones vindt hij zeer aantrekkelijk.
Hij neemt het Zweedse paar mee naar zijn huis en maakt ze wijs dat dat een
hotel is. In de volgende bedrijven worden allerlei soupers en feestjes voor
de baron georganiseerd; intussen tracht Gardefeu de Zweedse schone te
veroveren. Dit plan mislukt echter jammerlijk. Na allerlei avonturen en
dolle verkleedpartijen eindigt het stuk met een wild feest in een restaurant
à la mode, waar zelfs messen worden getrokken. Maar er vloeit geen bloed.
Het enige wat er ten slotte vloeit (rijkelijk), is de champagne. |
| Kostumering |
|
Qua
kostumering is La Vie Parisienne niet goedkoop. Het stuk is één grote
verkleedpartij. Een schoenmaker verkleedt zich als een majoor, een naaister
doet zich voor als de weduwe van een kolonel, meiden en knechten geven zich
uit voor hoogadellijke lieden enz. Ook voor het koor zijn veel kostuums
nodig: reizigers, Duitse gasten, obers, carnavalsvierders. Maar het stuk is
de extra kosten meer dan waard, het is een van de leukste werken uit het
Franse repertoire. |
| Opmerking |
|
Wij kunnen
desgewenst koorpartijen leveren voor het derde bedrijf, dat eigenlijk alleen
voor soli en ensemble is geschreven. Men kan deze koorpartijen door de rest
van het gezelschap laten meezingen, bij voorbeeld uit de orkestbak of achter
de schermen. |




|