Princess Ida

 

Home
Algemeen
Nieuws
Huurmateriaal
Huurvoorwaarden
Partituren
Moderne vertalingen
Contactgegevens

 

Oorspronkelijke titel   Princess Ida or Castle Adamant
Nederlandse titel   Prinses Ida of Hoogmaagdenstein
Componist   Sir Arthur Sullivan (1842 - 1900)
Tekstdichter   William S. Gilbert (1836 - 1911)
Vertaling   Gerard Knoppers
Genre   Light opera (komische opera) in drie bedrijven
Première   5 januari 1884, Londen, Savoy Theatre
Tijd van handeling   Lang geleden.
Plaats van handeling   Eerste bedrijf: Paviljoen bij het paleis van koning Hildebrand
Tweede bedrijf: Tuinen van slot Hoogmaagdenstein
Derde bedrijf: De binnenplaats van slot Hoogmaagdenstein.
Belangrijkste rollen  
Koning Hildebrand bariton
Hilarion tenor
Cyril tenor
Florian bariton
Koning Gama komische bariton
Prinses Ida sopraan
Lady Blanche alt
Kooraandeel   Veel koor.
Orkestbezetting   2 fluit, 1 hobo, 2 klarinet, 1 fagot, 2 hoorn, 2 trompet, 2 trombone, pauken/ slagwerk, strijkers.
Bijzondere eisen   Dit is het enige stuk van Gilbert en Sullivan dat drie bedrijven heeft in plaats van twee. Veel rollen. Voor de stripteasende zonen van Gama zijn drie solobassen nodig.
Partituur en orkestmateriaal   Leverbaar.
Moeilijkheidsgraad   Niet moeilijk.
Duur   Drie bedrijven, totale duur: ongeveer  2 uur.
Muziek   Prachtig zijn, ook weer in dit werk, de uitbundige, vaak parodiërende koren en ensembles; groot vakmanschap spreekt uit de welluidende instrumentatie, en op onverwachte ogenblikken weet Sullivan zijn publiek met een fraaie lyrische melodie te ontroeren. Volgens critici bevat Princess Ida muziek die tot de beste behoort die Sullivan heeft geschreven.
Verhaal  

Op éénjarige leeftijd is prinses Ida uitgehuwelijkt aan de tweejarige prins Hilarion, zoon van koning Hildebrand. De jeugdige echtelieden groeien gescheiden op. Als echter de dag komt waarop zij verenigd zouden worden, blijkt Ida zich teruggetrokken te hebben in een burcht, waar zij een universiteit voor vrouwen heeft gesticht. Geen man mag die burcht betreden. Hilarion en twee vrienden weten er echter binnen te dringen door zich in vrouwenkleren te steken en zich als studenten aan te melden. Helaas, zij worden ontmaskerd. Koning Hildebrand wil nu de burcht laten bestormen om zijn zoon te bevrijden en Ida te dwingen haar verplichtingen na te komen. Een bloedige strijd dreigt. Maar de vrouwen blijken minder strijdvaardig dan zij voorgaven te zijn; een voor een laten zij Ida in de steek. Ten slotte zwicht de trotse prinses voor het argument dat, als de vrouwen mannen afzweren, zij misschien wel een lichtend voorbeeld geven aan het nageslacht, maar tegelijkertijd het ontstaan van dat nageslacht ernstig in gevaar brengen. Niets staat dan een jubelende finale nog in de weg.

Kostumering   Quasi-middeleeuws. De dames zijn gehuld in uniforme universiteitskleding, met bijbehorende baretten. De heren zijn hovelingen en soldaten.
Opmerkingen   De spreekteksten zijn door Gilbert (en de vertaler) in verzen gezet. De spelers moeten ze dus letterlijk uit het hoofd leren. De travestiescène (voor drie als vrouw verklede mannen) is hilarisch.