Le Roi Carotte

 

Home
Algemeen
Nieuws
Huurmateriaal
Huurvoorwaarden
Partituren
Moderne vertalingen
Contactgegevens

 

Oorspronkelijke titel   Le Roi Carotte
Nederlandse titel   Koning Wortel (of: De wortel aan de macht)
Componist   Jacques Offenbach (1819 - 1880)
Tekstdichter   Victorien Sardou (1831 - 1908)
Vertaling   Joop C.G. Fransen
Genre   Opérette-féerie (komische opera) in drie bedrijven (elf taferelen).
Première   15 januari 1872, Théâtre de la Gaîté, Parijs.
Tijd van handeling   Het stuk speelt in de negentiende eeuw.
Plaats van handeling  
  1. eerste tafereel: voor een herberg, buiten de stadsmuren
    tweede tafereel: in een torenkamer
    derde tafereel: in het koninklijk paleis, of in de paleistuin
  2. eerste tafereel: werkkamer van de tovenaar Quiribibi
    tweede tafereel: de ruïnen van Pompeji
    derde tafereel: Pompeji vóór de uitbarsting van de Vesuvius
    vierde tafereel: in het koninklijk paleis
    vijfde tafereel: in het rijk der insecten
  3. eerste tafereel: in het koninklijk paleis
    tweede tafereel: marktplein
    derde tafereel: paleis.
Belangrijkste rollen  
Frivolinus XXIV tenor of hoge bariton
Truc bas-bariton (komisch)
Pipertrunck komische bas
Baron Koffre tenor (II)
Trac tenor (I)
Robin-Luron mezzosopraan (travestie)
Prinses Kunigonda mezzosopraan
Rosée-du-Soir coloratuursopraan
Koning Wortel komische tenor
Kooraandeel   Veel koor.
Orkestbezetting   2 fluit, 2 hobo, 2 klarinet, 2 fagot, 2 hoorn, 2 trompet, 3 trombone, pauken en slagwerk, grote trom, strijkers.
Bijzondere eisen   Een militaire fanfare op het toneel (kan ook worden weggelaten)..
Partituur en orkestmateriaal   Leverbaar.
Moeilijkheidsgraad   Niet moeilijk.
Duur   Drie bedrijven, totale duur: ongeveer.2½ uur.
Muziek   Deze bizarre opera is vooral de moeite van uitvoering waard wegens de hoge kwaliteit van Offenbachs muziek. Hoogtepunten zijn natuurlijk de finales: in de eerste is een niesbui op muziek gezet, gevolgd door de opkomst van een koor van rapen en knollen; de tweede heeft een fantastisch koornummer van mieren en vele andere insecten; in de derde wordt een complete revolutie verklankt. Dan is er de dromerige aria van Rosée du Soir, het gedragen Pompeji-kwartet, en het geestige nummer voor soli en koor over de spoorwegen. Het revolutiekoor heeft de kracht van een echte Schlager.
Verhaal   Met de hoofdfiguur, de loszinnige erfvorst Frivolinus, werd duidelijk op keizer Napoleon III gemikt. De losbol komt ten val (vooruitziende blik van Sardou!) en wordt opgevolgd door een tot leven gewekte wortel en zijn lompe hofhouding van rapen en knollen, waarmee de radicalen (radix= wortel) werden bedoeld. Onder leiding van een goede genius reist de verbannen vorst door ruimte en tijd, bezoekt het Pompeji van voor de uitbarsting van de Vesuvius, en leert bij de mieren wat hard werken is. Intussen is het regime van de weerzinwekkende wortel honderd maal erger gebleken dan dat van zijn voorganger. Na een revolutie herkrijgt de balling zijn troon en verdwijnen de wortel en zijn plantaardige kliek weer in de grond.
Kostumering   Dames: burgeressen, meisjes van de studenten, hofdames, enz.
Heren: burgers, studenten, hovelingen, soldaten, enz.
Verder voor koor, soli en figuratie: Romeinse kleding (Pompeji), knollen en rapen, insecten enz.
Opmerkingen   Het stuk is in alle opzichten extravagant: 11 taferelen, tientallen rollen, grote orkestbezetting, overdadige kostumering enz. Het is daarom alleen geschikt voor zeer grote gezelschappen, en/of als jubileumproductie. Het aantrekken van ballet en/of veel figuratie is aanbevolen. Maar als men niet opziet tegen organisatorische rompslomp, dan wordt men beloond met een zowel voor publiek als spelers zeer spectaculaire politiek-satirische muziektheater-productie.