| Oorspronkelijke titel |
|
The Sorcerer |
| Nederlandse titel |
|
De Firma Magie & Co of De Liefdesdrank |
| Componist |
|
Sir Arthur Sullivan (1842 - 1900) |
| Tekstdichter |
|
William S. Gilbert (1836 - 1911) |
| Vertaling |
|
Gerard Knoppers |
| Genre |
|
Komische opera in twee bedrijven. |
| Première |
|
17 november 1877, Opera Comique, Londen |
| Tijd van handeling |
|
Het stuk speelt in de tweede helft van de
negentiende eeuw in het Engelse dorp Ploverleigh. |
| Plaats van handeling |
|
- Het park bij het landhuis van Sir Marmaduke ('s
middags)
- Zelfde plaats, twaalf uur later ('s nachts).
|
| Belangrijkste rollen |
|
| Sir Marmaduke |
bas |
| Arthur |
tenor |
| Ds. Daly |
tenor of hoge bariton |
| John Wellington Wells |
bariton of tenor |
| Lady Sangazure |
alt-mezzo |
| Aline |
sopraan |
| Constance |
sopraan |
| Mevrouw Partlet, werkster |
alt-mezzo |
|
| Kooraandeel |
|
Flink
kooraandeel. |
| Orkestbezetting |
|
2 fluit, 1 hobo, 2 klarinet, 1 fagot, 2
hoorn, 2 trompet, 2 trombone, pauken en slagwerk, strijkers. |
| Bijzondere eisen |
|
Een toneel met
een valluik is natuurlijk ideaal voor de verzinking van Wells. Maar men kan
ook in de theetafel een luik aanbrengen, waardoor hij met rook en vuur kan
verdwijnen. |
| Partituur en orkestmateriaal |
|
Leverbaar. |
| Moeilijkheidsgraad |
|
Makkelijk. |
| Duur |
|
Twee bedrijven, totale duur: ongeveer.2½
uur. |
| Muziek |
|
In dit vroege
werk van Gilbert en Sullivan zijn reeds alle ingrediënten voor de latere
successtukken aanwezig. De muziek is bijna veel te mooi voor het absurde
gegeven. Zeer geïnspireerd is de componist in de scène waarin geesten worden
opgeroepen om een theepot te betoveren: een prachtig, angstaanjagend
muziekstuk, in feite natuurlijk een parodie op de negentiende-eeuwse
gothic-opera (bekendste voorbeeld: Der Freischütz). Ook de beroemde
pattersong ontbreekt niet: heel veel onzin die zo snel mogelijk moet worden
gezongen (de aria van Wellington Wells, van de Londense firma Magie & Co.). |
| Verhaal |
|
Een jonge
idealist, Arthur, denkt alle narigheid in de wereld te beëindigen door
zoveel mogelijk mensen met elkaar te laten trouwen. Hij bestelt bij een
handelaar in toverartikelen een liefdesdrank. Alle dorpsbewoners zijn op de
thee genodigd om de verloving van Arthur en zijn geliefde Aline te vieren.
Arthur laat de liefdesdrank in de thee gieten. Gevolg is dat iedereen in
slaap valt en bij het ontwaken onmiddellijk in liefde ontbrandt voor de
eerste de beste persoon die hij of zij tegenkomt. Deze intrige loopt uit op
een fiasco: iedereen wordt verliefd op de verkeerde persoon: een jong meisje
(Constance) krijgt een oude notaris, baron Marmaduke omarmt zijn werkster,
en Arthurs eigen verloofde Aline stort zich in de armen van de dominee. Dit
bevalt Arthur helemaal niet. Ten einde raad vraagt hij aan de heer
Wellington Wells (de tovenaar) om de betovering te verbreken. Dit gebeurt,
met groot theatereffect: Wells verzinkt in de grond, omgeven door een rode
vuurgloed. Alle paren vallen uiteen en er vormen zich nieuwe, nu echter van
passende samenstelling. |
| Kostumering |
|
Eén kostuum
voor elke speler (Engels, 1850 à 1900). |