| Oorspronkelijke titel |
|
Eine Nacht in Venedig |
| Nederlandse titel |
|
Een nacht in Venetië |
| Componist |
|
Johann Strauss Jr. (1825 - 1899) |
| Tekstdichter |
|
F. Zell (= Camillo Walzel) (1829 - 1895) en
Richard Genée (1823 - 1895) |
| Vertaling |
|
Joop C.G. Fransen |
| Genre |
|
Operette in drie bedrijven. |
| Première |
|
3 oktober 1883, Neues
Friedrich-Wilhelmstädtisches Theater, Berlijn. De eerste opvoering in Wenen
vond plaats op 9 oktober 1883 in het Theater an der Wien. |
| Tijd van handeling |
|
Het stuk speelt in de republiek Venetië,
omstreeks 1750. |
| Plaats van handeling |
|
- Pleintje in Venetië.
- Paleis van de hertog van Urbino.
- Op het San-Marcoplein.
|
| Belangrijkste rollen |
|
| De hertog van Urbino |
tenor |
| Delacqua |
komische tenor of bariton |
| Annina |
sopraan |
| Caramello |
tenor |
| Pappacoda |
bariton |
| Ciboletta |
sopraan |
|
| Kooraandeel |
|
Veel koor. |
| Orkestbezetting |
|
2 fluit, 2 hobo, 2 klarinet, 2 fagot, 4
hoorn, 2 trompet, 3 trombone, pauken en slagwerk, harp, strijkers. |
| Bijzondere eisen |
|
Eventueel op het toneel een blaasorkest, 2
trompetten (achter de coulissen), 2 citers (zijn niet echt noodzakelijk). |
| Partituur en orkestmateriaal |
|
Leverbaar. |
| Moeilijkheidsgraad |
|
Niet moeilijk voor koor; aan enkele solisten
worden hogere eisen gesteld. |
| Duur |
|
Drie bedrijven, totale duur: ongeveer.2½
uur. |
| Muziek |
|
Eine Nacht in Venedig bevat veel bekende
melodieën, zoals Caramello's gondellied en de lagunenwals. Opvallend rijk en
smaakvol is de orkestratie van Strauss. Hoewel de muziek een toegankelijke
en elegante indruk maakt, is het stuk alles behalve gemakkelijk. Van de
sopraan Annina worden lastige coloraturen en hoge noten verlangd, en de
ensembles zijn hier en daar gecompliceerd (het kokskwintet in de tweede
finale bij voorbeeld). |
| Verhaal |
|
De jonge hertog van Urbino komt elk jaar met
carnaval naar Venetië. De oude senator Delacqua wil zijn mooie vrouw Barbara
behoeden voor de verleidingskunst van de hertog en stuurt haar daarom naar
een klooster in Murano. Barbara heeft daar geen zin in, want zij is
inmiddels verliefd op een knappe marineofficier. Zij weet haar zoogzuster
Annina over te halen voor haar in de plaats naar Murano te gaan. De hertog
heeft echter gehoord van Delacqua's voorzorg. Hij geeft zijn barbier en
factotum Caramello (die verliefd is op Annina) opdracht om Barbara te
ontvoeren. Zo gaan twee intrigues door elkaar lopen: Caramello brengt de
hertog zonder het in de gaten te hebben een dame op een presenteerblaadje:
niet Barbara, maar zijn eigen Annina. Inmiddels heeft de oude senator
vernomen dat de hertog een mooi baantje zal vergeven aan diegene die zijn
gunst zal weten te verwerven. Daarom komt Delacqua de hertog alsnog zijn
echtgenote voorstellen; maar ook deze dame is niet de echte Barbara, maar
Ciboletta, de keukenmeid. Deze Ciboletta heeft ook een vriend, de
macaronikok Pappacoda. In de loop van het verhaal proberen de twee jaloerse
minnaars (Caramello en Pappacoda) tot elke prijs te voorkomen dat de hertog
ook maar een ogenblik alleen is met een van de twee pseudo-Barbara's,
hetgeen tot veel komische verwikkelingen leidt, met een gunstige afloop voor
de meeste personages. |
| Kostumering |
|
Pruikentijd. Domino's (wijde capes) en
groteske maskers zijn nodig om de verkleedpartijen aannemelijk te maken.
Volk, hofhouding, matrozen, carnavalskostuums. |