| Oorspronkelijke titel |
|
The Zoo |
| Nederlandse titel |
|
De dierentuin |
| Componist |
|
Sir Arthur Sullivan (1842 - 1900) |
| Tekstdichter |
|
B.C. Stevenson (Bolton Rowe) |
| Vertaling |
|
Joop C.G. Fransen |
| Genre |
|
Komische opera in een bedrijf. |
| Première |
|
5 juni 1875, St. James's Theatre, Londen |
| Tijd van handeling |
|
Het stuk speelt eind negentiende eeuw |
| Plaats van handeling |
|
De Londense dierentuin, bij de berenkuil en
het theepaviljoen. |
| Belangrijkste rollen |
|
| Aesculapius Carboy |
tenor |
| Eliza Smith |
sopraan |
| Thomas Brown |
bariton |
| Laetitia |
sopraan |
| Mr. Grinder |
bas-bariton |
|
| Kooraandeel |
|
Veel koor. |
| Orkestbezetting |
|
1 fluit, 1 hobo, 2 klarinet, 1 fagot, 2
hoorn, 2 trompet, 2 trombone, pauken en slagwerk, strijkers. |
| Bijzondere eisen |
|
Geen. De
berenkuil kan met een 'stenen' omheining worden aangegeven, als het toneel
geen verlaging heeft. |
| Partituur en orkestmateriaal |
|
Leverbaar. |
| Moeilijkheidsgraad |
|
Heel
gemakkelijk. |
| Duur |
|
Een bedrijf, duur: ongeveer 1 uur. |
| Muziek |
|
The Zoo bevat
heel aantrekkelijke muziek. Het lied van de apotheker is een voorloper van
de entree-aria van Nanki-Poo (Mikado). Heel leuk is het kwartet van de twee
liefdesparen: het ene stel bezingt op hoogdravende wijze de liefde, het
andere paar is verwikkeld in een uitgebreide opsomming van wat je zoal kunt
eten en drinken in een dierentuin; ze zingen het eerst apart en daarna
allemaal tegelijk. Hilarisch is de muziek bij de scène van de flauwgevallen
heer, waarbij het koor allerlei goedbedoelde, maar tegenstrijdige adviezen
geeft. Ook het koor no. 9 (uiterst beleefd en zacht te zingen) en het
vermakelijke lied van Eliza (die al haar minnaars niet uit elkaar kan
houden) zijn zeer de moeite waard. |
| Verhaal |
|
Een jonge
apotheker is verliefd op een kruideniersdochter, maar de vader van het
meisje is er fel op tegen. Verteerd door verdriet wil de jongen zich voor de
beren in de Londense dierentuin werpen. Een ander belangrijk personage is
een zekere Thomas Brown, op het oog een gewone burger, maar in werkelijkheid
de hertog van Islington in vermomming. Hij is verliefd op de juffrouw van
het theepaviljoen in de dierentuin. Om zijn liefde te bewijzen bestelt en
nuttigt hij alles wat zij te koop heeft. Hij overeet zich en valt flauw; de
bezoekers van de Zoo brengen hem bij en ontdekken zijn ware identiteit:
onder zijn jas draagt hij de Orde van de Kouseband.
Tal van verwikkelingen volgen: de rentenierende kruidenier komt zijn dochter
en de wanhopige apotheker vervloeken; de juffrouw van het paviljoen verneemt
dat ze hertogin wordt, maar ze wil liever bij de dieren blijven; de hertog
koopt daarop de hele dierentuin en geeft zoveel geld aan de verliefde
apotheker, dat de vader van zijn aanbedene geen bezwaar meer maakt. Twee
gelukkige paren zijn het resultaat, de bezoekers juichen, de dieren juichen
mee en Groot-Brittannië beheerst de zee, jawel. |
| Kostumering |
|
Een kostuum
voor alle dames en heren (dierentuinbezoekers); alleen de hertog twee
pakken; en een beer. |